คงมีไม่บ่อยครั้งหรอกนะครับ ที่คนเล็กๆ คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ใครๆ ก็ไม่เคยให้ความสนใจ หรือบางคนอาจมองว่า..เขาหรือเธอ เป็นเหมือนกับจุดด้อย หรือเป็นภาระของสังคม จะสามารถสร้างบทบาทที่ชัดเจน และกระทบใจผู้คนเป็นจำนวนมากๆ ได้ ถึงกลับส่งกระแสพลังทางบวก ที่ทำให้ใครต่อใครอีกหลายๆ คน ที่กำลังรู้สึกท้อแท้ สิ้นหวัง หมดกำลังใจ ให้หันกลับมาเปลี่ยนความคิดของตัวเอง ฉุดตัวเองให้ขึ้นมาจากหลุมดำ และกลับมามีกำลังใจใหม่ได้อีกครั้ง

ใช่…ครับ ผมไม่ได้พูดถึงใครหรอก เพราะ..ถ้าหากคุณ เป็นแฟนสังคมออนไลน์ตัวยง อย่าง YouTube, Facebook หรือ Twitter แล้วล่ะก็ เรื่องที่พูดกันหนาหูมากที่สุดตอนนี้ ก็คงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก สด เยล และ จอย 3 เกลอ ผู้มีความพิการมาตั้งแต่กำเนิด ที่สามารถกระโดดก้าวข้ามอุปสรรค ที่เป็นความพิการทางร่างกาย ซึ่งนับว่าเป็นอุปสรรคสุดหิน ที่แม้แต่คนปกติทั่วๆ ไป อย่างเราๆ ยังทำกันได้ยาก ทั้งนี้ก็เพราะด้วยกำลังใจ ความมุ่งมั่น และความหวังอันเต็มเปี่ยม ที่ทำให้พวกเขาทั้งสาม พร้อมจะร่วมฝ่าฟันด้วยกัน ผ่านรายการ “ค้นคนฅน” เมื่อช่วง มกราคม 2554 ที่ผ่านมาครับ

จริงๆ ผมเองไม่ได้รู้จัก 3 สหายนี้มาก่อนหรอกนะครับ (เพราะปกติ ก็ไม่ค่อยได้ดูทีวีอยู่แล้ว) แต่เพื่อนใน FB แนะนำว่า..ให้ลองดู ตอนแรกๆ ก็คิดว่า “คงจะเป็นเรื่องของคนพิการธรรมดาล่ะมั้ง ไม่น่าจะมีอะไรแปลกใหม่” แต่หลังจากดูไปแล้ว ผมเองถึงกับ “น้ำตาไหลเลย” ยอมรับว่า..ประการหนึ่ง ก็เพราะความเวทนาในควาทุลักทุเลของความพิการ และอีกประการหนึ่ง ก็คือความรู้สึกชื่นชมในความอุตสาหะของ 3 สหาย ที่..ทำไมน่ะหรือ? อะไรหนอ? ที่เป็นเหมือนกับขุมพลังใจ ที่ทำให้พวกเขาทั้ง 3 ลุกขึ้นสู้ และพร้อมจะเผชิญหน้ากับสิ่งที่ยากยิ่ง ทั้งๆ ที่สภาพร่างกายก็ผิดปกติ และแถมยังจะเรื่องการยอมรับทางสังคมอีกล่ะ แต่..ณ เวลานี้ พวกเขา ก็ได้พิสูจน์ให้พวกเราได้เห็นแล้วว่า พวกเขาทั้ง 3 สามารถทำได้อย่างงดงาม และแถมยังให้ “ขุมพลังใจชั้นเยี่ยม” แก่คนทั่วๆ ไป (ที่ปกติครบ 32) อย่างเราๆ ท่านๆ ที่สมควรจะเอาเป็นตัวอย่าง
Continue reading →

ช่วงใกล้สิ้นปี ก่อนจะเริ่มต้นปีใหม่อีกครั้ง รับ พ.ศ. 2554 สถานที่หลายๆ แห่งมักจะจัด Event เพื่อเรียกผู้เข้าชมงาน ไม่ว่าจะเป็นห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ ที่มักจัดรายการลดกระหน่ำหั่นแหลก แหวกทุกองศา เป้าหมายก็เพื่อดูดสตางค์ในกระเป๋าของคุณ หรือไม่ก็เพื่อระบายสินค้าเก่าค้างสต๊อกออกไป รวมไปถึงร้านรวงต่างๆ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ต่างก็เฮละโลสมนาคุณให้กับผู้บริโภคต้อนรับเทศกาลปีใหม่กันเป็นแถวๆ แต่นอกเหนือจากที่ผมกล่าวมาแล้ว ยังมีสถานที่อยู่แห่งหนึ่ง ที่คนไทยหลายๆ คน แทบจะเรียกได้ว่า..ในช่วงปีหนึ่งๆ  แทบไม่เคยได้ย่างกรายเข้าไปใช้บริการกันเลย นั่นก็คือ “พิพิธภัณฑ์”

ทำไมล่ะ..? เหตุผลหลักๆ ก็คือ มันไม่น่าสนใจน่ะสิ ก็มีแต่ของเก่าโบร่ำโบราณ นิ่งๆ ทื่อๆ หรือไม่ก็วิชาการสุดๆ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ คงไม่เข้าไปแน่ ไปเที่ยวห้าง เที่ยวสถานบันเทิงสนุกกว่าเป็นไหนๆ นี่อาจเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ผู้คนในบ้านเรา มักจะใช้เวลาในวันหยุดพักผ่อนส่วนใหญ่ หมดไปกับกิจกรรมบันเทิง มากกว่าที่จะหาความรู้เพิ่มรอยหยักให้กับสมองก็เป็นได้นะครับ

แต่..เหตุผลเก่าๆ เกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ที่เราๆ ท่านๆ มักจะคุ้นเคยกันดี คงจะใช้ไม่ได้กับ “มิวเซียมสยาม” (Museum Siam) เพราะนอกจากที่นี่จะเป็นแหล่งเรียนรู้แห่งใหม่แล้ว ยังสลัดคราบความเป็นพิพิธภัณฑ์แบบเดิมๆ อย่างที่เราเข้าใจออกไปจนหมด สู่ยุคใหม่ของการเรียนรู้ ที่เรียกว่า Play+Learn พอรวมกันแล้วได้คำภาษาไทยแบบกระชับๆ ว่า “เพลิน” หรือ การเรียนรู้แนวใหม่ที่ผสมผสานความสนุกสนาน บวกเทคโนโลยีในการนำเสนอแบบ interactive ที่ทันสมัย เข้าไปด้วยนั่นเองครับ
Continue reading →

ช่วงนี้ช่อง “ทีวีไทย” มีรายการหนึ่งที่ผมสนใจมากเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะระยะหลังๆ ช่วง 3-4 ปีมานี้ ผมให้ความสนใจศาสนาพุทธในเชิงลึกอย่างมาก ถึงมากที่สุดเลยก็ว่าได้ครับ และรายการนี้ก็เป็นรายการที่เน้นให้คนดูเล่นกับการแสวงหาคำตอบ ผ่านมุมมองของคนรุ่นใหม่ๆ ที่น่าจะเป็นตัวแทนหรือ idol ของคนไทย หรือกลุ่มวัยรุ่นไทยอีกหลายๆ คนก็ว่าได้ รายการนี้มีชื่อว่า “พื้นที่ชีวิต” ครับ
รายการมีกำหนดออกอากาศ ทุกๆ วันพฤหัสบดี เวลา 21.10 น. – 22.00 น. ประเดิมตอนแรกด้วยคนเดินเรื่อง ที่เป็นบุตรคนสุดท้องของปัญญาชนสยามอย่าง เสกสรร ประเสริฐกุล และ จิระนันท์ พิตรปรีชา (กวีซีไรท์ ปี พ.ศ. 2532) นอกจากเขาจะเป็นทั้งนักเขียน นักดนตรี (แนวหลุดกรอบ) และนักแสดงอุ่นๆ หมาดๆ กับบทบาทนายตำรวจคู่ปรับ ในหนัง “อินทรีแดง” ปี 2010 ที่ประกบคู่กับพระเอกดังอย่าง อนันดา แล้ว หนุ่มสิงห์ หรือ “วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล” วัย 25 ปี ยังเป็นผู้เปิดประเด็นในตอนแรกของรายการ ด้วยการเดินทางไปสำรวจศรัทธาในประเทศเพื่อนบ้านทั่วทวีปเอเชียกว่า 10 ประเทศ และยังประกาศกร้าวตั้งแต่เริ่มต้นรายการด้วยว่า “ผมไม่ได้ศรัทธาในศาสนาใดๆ” อย่างที่คนไทยจำนวนมากในตอนนี้ ก็ยอมรับกันว่า “เขาก็ไม่มีศาสานา” เช่นกัน ที่เห็นๆ ก็คงมีเพียงการระบุในทะเบียนบ้าน หรือบัตรประชาชนเท่านั้นว่า นับถือ “ศาสนาพุทธ” แต่ในความเป็นจริง อาจไม่มี หรือไม่เคยเข้าใจศาสนาพุทธอย่างถ่องแท้เลยก็ว่าได้ บางคนก็มองเฉไปว่า ศาสนาพุทธเป็นเรื่องงมงาย เป็นเพียงนิยายปรัมปรา ที่ตกแต่งเรื่องนรกเรื่องสวรรค์ขึ้นมา เพื่อให้คนกลัวบาป และให้มุ่งมั่นทำแต่ความดี หรือพระพุทธเจ้านั้น จะมีตัวตนจริงๆ หรือเปล่า ก็ไม่อาจรู้ได้

แน่ล่ะครับ ผมเองก็คนหนึ่งล่ะ…ที่รู้สึกคลางแคลงใจกับเรื่องนี้มาก่อน แต่ ณ เวลานี้ ผมเข้าใจมากขึ้นแล้วครับ ว่า…ศาสนาพุทธไม่ใช่เรื่องงมงายอย่างแน่นอน แต่เป็นศาสนาที่เน้นปัญญานำหน้าศรัทธา กล้าท้าทายให้พิสูจน์โดยไม่จำกัดกาล และเป้าหมายของศาสนาพุทธที่แท้จริงก็คือ “การพ้นทุกข์อย่างสิ้นเชิง” เพราะศาสนาพุทธไม่ได้มีเป้าหมายแค่ เอาดี เอาสุข เอาสงบ เพียงแค่นั้นหรอกครับ แต่..ถ้าคุณเข้าใจเพียงเท่านี้ ก็คงต้องยอมรับแล้วล่ะครับว่า “คุณรู้จักศาสนาพุทธน้อยเหลือเกิน” เพราะการเอาทั้ง 3 อย่างนี้ คือ “ดี สุข สงบ” ในศาสนาใหญ่ๆ อื่นๆ เค้าก็มีไว้ให้พร้อมอยู่แล้ว หรือแม้กระทั่งคนที่ประกาศตัวว่า “ไม่มีศาสนาเลย” ก็ยังสามารถเป็น “คนดี” ได้อยู่ดี ก็แล้ว…ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?
Continue reading →

วันนี้ถ้าใครมีโอกาสเปิดช่อง ทีวีไทย ตอนเย็นๆ จะเห็นผมไปเป็นวิทยากรในรายการ “สอนศิลป์” ออกอากาศวันนี้ครับ เป็นตอนที่ 2 ตอนนี้ผมสอนวาด “เศียรหนุมาน” (ตอนแรกออกเมื่อวานนี้ 13 ก.ย. 2553) ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า…เค้าจะออกอากาศติดต่อกัน 2 วัน 2 ตอน ติดๆ กันเลย ตอนไปถ่ายทำรายการ หลังถ่ายเสร็จ โปรดิวเซอร์บอกกับผมว่า ถ้าออกอากาศเมื่อไหร่จะโทรมาบอกนะคะ แต่ ไม่เห็นโทรมาเลยดิ
Continue reading →