ภาพ: ตากจีวร ที่สวนโมกข์ ไชยา (ถ่ายโดย วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ ภัณเต ๒๔)
บันทึก เรื่องราว 50 วัน ของการครองจีวรของผม เมื่อวัย ล่วง หรือ ร่วง? เข้าสู่ “กลางคน” เป็นการตัดสินใจของผมเอง ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะบวช (เพราะแต่ก่อนนั้นถึงจะสนใจธรรมะจริง แต่ก็เพียงอาศัยอ่านแก้กลุ้มเป็นคราวๆ ไปวัดก็งั้นๆ ยังขาดศรัทธาที่สมบูรณ์ “เพราะไม่เข้าใจ” ส่วนศีลเอง..ก็ไม่เคยคิดจะรักษาจริงๆ จังๆ เพราะเห็นเป็นของไร้สาระ *ยิ่งพอบวกกับ เห็นพฤติกรรมของพระสงฆ์ไทยในยุคนี้แล้ว ยอมรับว่า “จิตตก”) แต่ทำไมล่ะ..? ผมจึงตัดสินใจ “ทดลองบวช”
เมื่อได้ผ่านพิธีกรรมแล้ว จึงได้ชื่อว่าเป็น “สมมุติสงฆ์” หรือเป็นสงฆ์โดยสมมุติ ตามเครื่องแบบภายนอก (ที่ห่มคลุมกาย ปกปิดอวัยวะกันอับอายเท่านั้น) ส่วนเรื่องราวจะเป็นไงติดตามอ่านกันได้เพลินๆ โดยผมจะเขียนแบ่งเป็นตอนๆ (ตามรายสะดวก) นะครับ
พ่อไก่อู
