ศิลปะนั้น มีด้วยกันหลายแขนงไม่ว่าจะเป็น วิจิตรศิลป์ อันประกอบด้วย ทัศนศิลป์ ดุริยางค์ศิลป์ นาฏศิลป์ สถาปัตยกรรม วรรณกรรม หรือ ประยุกต์ศิลป์ ( สนใจรายละเอียดเพิ่มเติมเรื่อง ประเภทของศิลปะ คลิกที่นี่ ) มนุษย์ทุกคนมีศิลปะ ศิลปนิสัยของบุคคลทำให้เกิดรสนิยม เสรีภาพ และเสรีภาพทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์
     จะเห็นได้ว่าศิลปะ แทรกซึมอยู่ในทุกอณูของวิถีชีวิตมนุษย์ มนุษย์เท่านั้นที่มีศิลปะ และศิลปะยังสามารถยกระดับจิตใจ ที่หยาบกระด้างให้ประณีตได้
     ผมขอยกตัวอย่างเสริมอีกสิ่งหนึ่งว่า ศิลปะนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ในการสร้างชาติสร้างแผ่นดินอย่างไร?
     หากชาติใดก็ตามที่มีชัยชนะทางศิลปวัฒนธรรม จะชนะทุกอย่าง แล้วสิ่งอื่นๆ จะตามมาเอง (ดังกรณีการกลืนชาติ จากลัทธิล่าอาณานิคมนั้น มักจะเริ่มต้นด้วยการทำลายวัฒนธรรม ของฝ่ายตรงข้ามก่อนเสมอ)

  สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ในงานศิลปะ  คงต้องถามให้ชัดสักนิดนะครับว่า เป็นงานศิลปะประเภทไหน? เพราะงานแต่ละอย่าง จะใช้อุปกรณ์แตกต่างกันไป
    ในที่นี้...ผมขอยกตัวอย่างสัก ๒ ประเภท เฉพาะงานวิจิตรศิลป์ ที่เนื่องด้วยจิตรกรรม นะครับ เช่น ถ้าคุณเขียนรูปด้วยสีน้ำ อุปกรณ์ก็คงไม่พ้นสีน้ำ และพู่กันสำหรับเขียนสีน้ำ (ซึ่งจะเป็นพู่กันขนอ่อน ปลายเรียว และสามารถอุ้มน้ำได้มาก) กระดาษสำหรับเขียนสีน้ำที่สามารถซึมซับน้ำได้มาก ในกรณีที่คุณต้องการเขียนสีน้ำ ด้วยเทคนิคสีเปียกชุ่ม ( สนใจเรื่องสีน้ำเพิ่มเติม ผมตอบไปแล้ว คลิกอ่านที่นี่ครับ ) ฟองน้ำสำหรับซับสี จานสีน้ำ และกระป๋องใส่น้ำ
     ถ้าเป็นสีน้ำมัน อุปกรณ์ที่ต้องใช้ก็คือ สีน้ำมัน พู่กันสำหรับเขียนสีน้ำมัน (ขนแปรงจะค่อนข้างแข็ง มีด้ามจับยาว มักจะใช้พู่กันขนแบน) น้ำมัน Linseed เป็นสื่อกลางใช้ผสมให้สีละลาย ให้น้ำหนักอ่อนแก่ เมื่อแห้งแล้วจะช่วยเคลือบ ให้ผิวสีมีความมันวาว น้ำมันสน สำหรับละลายสีและล้างพู่กัน เฟรมขึงผ้าใบ ที่รองพื้นด้วยสีสำหรับเขียนสีน้ำมันโดยเฉพาะ จานสี และยังมีอุปกรณ์อื่นๆ เพิ่มเติมอีก ซึ่งแล้วแต่ผู้ใช้จะถนัดเทคนิคอะไร ก็จะเพิ่มเข้าไป